ตอนที่ 69 แล้ว (เลขสวยยังไงไม่รู้เนอะ)
คิดว่าพรุ่งนี้ เรื่องนี้ก็คงจะจบแล้วค่ะ มะรืนจะลงเรื่องต่อไปเลยนะคะ
---------------------------------------
Chapter 69 : Sephiroth
เซฟิรอธปรายตามองเด็กหนุ่มที่สูดจมูกฟืดๆแล้วก็เพิ่งสังเกตว่าอีกฝ่ายสวมแค่ชุดคลุมอยู่เพียงตัวเดียวจึงเดินเข้าไปเปิดตู้เสื้อผ้าออกดู และไม่ว่าตัวไหนๆก็ใหญ่เกินไปสำหรับเด็กหนุ่ม ในที่สุดเขาก็เลือกชุดนอนลายโพก้าดอทสีรุ้งที่เจ้าสามแฝดให้เขาในวันวาเลนไทน์เมื่อหลายปีก่อน แถมยังอุตส่าห์ส่งซักให้อย่างดีเพื่อที่จะให้เขาใส่ได้ทันที ซึ่งเซฟิรอธรับมันไว้อย่างเสียมิได้ก่อนจะส่งเจ้าชุดนอนหลากสีนั่นตรงเข้าในมุมสุดของตู้โดยที่ยังไม่ได้แกะซองพลาสติกของร้านซักรีดเลยซะด้วยซ้ำ
"คุณใส่ชุดนอนอย่างงี้ด้วยเหรอฮะ?" คลาวด์ถามเสียงแหยงๆเมื่อเห็นชุดนอนซึ่งส่องสว่างบาดตาแม้กระทั่งภายในห้องที่มีแค่โคมไฟตัวเดียวเปิดอยู่
เขารีบส่ายหน้าปฏิเสธความเป็นเจ้าของ "เผอิญได้มาน่ะ ดูท่าว่านี่คงจะเป็นตัวเดียวที่นายใส่ได้" เขาหันไปทันเห็นอีกฝ่ายจิ้มๆซองพลาสติกใสราวกับคาดหวังว่าจะให้มีตัวอะไรโผล่ออกมา แต่เมื่อรู้สึกตัวว่าถูกเขามองอยู่ มือเล็กๆนั่นก็รีบชักกลับ ก่อนจะยื่นมาอีกครั้งแล้วกุลีกุจรลอกกาวที่ซีลปิดเอาไว้ "เอ่อ...นี่มันชุดใหม่ไม่ใช่เหรอฮะ? จะดีเหรอที่ให้ผมใส่..."
เสื้อคลุมถูกปลดลงมาจากตัวของเขาและแขวนไว้ที่ราวแขวนโค๊ต เซฟิรอธหยิบชุดนอนที่อยู่ใกล้มือที่สุดออกมาจากตู้เสื้อผ้า "ไม่ต้องห่วง ถึงจะสีฉูดฉาดไร้รสนิยมไปหน่อย แต่ก็ซักมาแล้วเรียบร้อย" เขามองอีกฝ่ายอย่างสงสัยเมื่อจู่ๆใบหน้านั้นก็แดงจัด คลาวด์เบือนสายตาไปทำท่าสนอกสนใจกับชุดนอนที่วางแหมะบนเตียงราวกับว่ามันเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลก "เปลี่ยนชุดซะสิ เดี๋ยวก็ได้เป็นหวัดจริงๆหรอก"
เจ้าของผมบลอนด์พยักหน้าหงึกๆ คว้าเสื้อนอนขึ้นกอดไว้แนบอกก่อนจะลุกขึ้นวิ่งตรงไปยังห้องน้ำ ทว่าอาจจะเป็นเพราะความไม่ระมัดระวัง หรือไม่ชายเสื้อคลุมยาวเกินไปน่ะแหล่ะ ปลายเท้าของเด็กหนุ่มจึงเหยียบเข้ากับชายด้านหนึ่ง ก่อนที่จะร่วงลงไปกองกับพื้น
"นายเป็นอะ--" คำพูดของเขาขาดหายไปในลำคอเมื่อมองลงไปเห็นเสื้อคลุมซึ่งสาปถูกแหวกออกเพราะอุบัติเหตุเมื่อครู่ เผยให้ขาเรียวยาว ส่วนกลางลำตัว หน้าท้องแบนเรียบ แผ่นอก และลำคอที่มีรอยจูบของเขาประทับไว้อยู่
ชั่วขณะนั้นหัวของเซฟิรอธหมุนคว้าง เขาบอกกับตัวเองว่ามันไม่ใช่ความคิดที่ดีนักที่จะทำตามแรงกระตุ้นซึ่งผ่านวูบเข้ามาทำลายเหตุผล แต่ถึงอย่างนั้นร่างกายของเขาก็ไปไวกว่าความคิด เด็กหนุ่มผู้ยังคงนอนตะแคงพยายามจะยันตัวขึ้นมาสะดุ้งโหยงเมื่อเขาโน้มตัวลงไป ก่อนจะจับสายเสื้อคลุมนั่นแล้วค่อยๆดึงปลดมันออกมา
"ไม่ต้องเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำหรอก...เปลี่ยนตรงนี้ก็ได้ แล้วถ้าไม่สะดวกยังไง...." ปมของสายเสื้อคลุมหลุดออกจากกัน ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างขึ้นมองเขาทว่าไม่มีท่าทีขัดขืนเมื่อเขาวางมือลงบนเอวบางๆนั่นแล้วแหวกเสื้อคลุมให้หลุดออกจากตัวของอีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก "เดี๋ยวชั้นช่วยนายเปลี่ยนชุดเอง"
Chapter 70 : Cloud
ทะ...ทำไมต้อง 'เปลี่ยนชุด' กันด้วยโพซิชั่นวาบหวิวขนาดนี้ด้วยเนี่ย?
คลาวด์เริ่มสั่นขึ้นมาอีกเมื่อมือที่ลูบผ่านเอวเลื่อนมาตรงต้นขา เด็กหนุ่มกลั้นหายใจเมื่อมือนั่นวนเลื้อยหายไปด้านหลังและลูบไล้แก้มก้นกลมมนของเขาวนไปมา ในขณะที่อีกมือกำลังคลายปมสายเสื้อคลุมของเขาอยู่ ดวงตาสีเขียวที่ร้อนแรงนั่นอยู่ใกล้แค่ปลายจมูกนี่เอง และสาบานได้ว่าคลาวด์ไม่ได้คาดหวังว่าฉากแบบนี้จะเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง
ทำไมอารมณ์ของเซฟิรอธถึงได้เปลี่ยนเร็วนักหว่า
ดูเหมือนว่าฝ่ายคุกคามจะพอใจกับการสัมผัสร่างกายของเขาไปเรื่อย ๆ มากกว่าที่จะตั้งหน้าตั้งตามุ่งไปสู่จุดหมายปลายทางอย่างทุกครั้ง มือทั้งสองข้างจึงเพียงแค่ลูบไล้ไปเรื่อย ๆ ตามผิวกายที่ตอนนี้เหลือติดอยู่กับชุดคลุมเพียงไม่มากนัก คลาวด์รู้สึกหวิวไปทั่วทั้งร่าง รู้สึกตื่นเต้นแบบแปลก ๆ ที่ไม่เหมือนกับเมื่อคืนวันปาร์ตี้ หรือก่อนหน้านี้เมื่อหัวค่ำ
"คุณ...คุณเซฟิรอธ" คลาวด์หันหน้าหนีเมื่อใบหน้าของเซฟิรอธก้มใกล้เข้ามา "ผมเปลี่ยนเสื้อเองได้ฮะ"
"ทำไมล่ะ?" โดยไม่สนใจการต่อต้านเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่ต่างอะไรกับการยั่วให้รุกเข้าหามากขึ้น เซฟิรอธฝังจมูกโด่งของตนเองลงบนซอกคอตรงโคนผมของเด็กหนุ่ม "ให้ฉันเปลี่ยนให้แล้วมันเป็นยังไง?"
"แต่ว่า..." เด็กหนุ่มพยายามที่จะพูด แต่แล้วก็ถูกมือที่เพิ่งเลื่อนขึ้นมาจากหน้าท้องจับให้หันกลับมา แล้วริมฝีปากของผู้บังคับก็งับลงบนจมูกและริมฝีปาก
คลาวด์ตัวแข็งทื่อ
"ดูทำเข้า อย่างกับว่าไม่เคยมาก่อนงั้นแหละ" เซฟิรอธกระซิบขณะที่ไล้ริมฝีปากไปตามปากล่างของคลาวด์ "ฉันจำได้ว่าเรายังไม่ค่อยได้จูบกันเท่าไหร่เลยนะ มาจูบกันอีกหน่อยดีไหม?"
คลาวด์กำลังจะอ้าปากบอกว่า สำหรับคนที่เพิ่งถูกเขาปฏิเสธไปหยก ๆ คำพูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจกันรุนแรงพอดู แต่เขาก็ตัดสินใจหุบปากเสีย แล้วปล่อยให้คนถามที่ไม่รอฟังคำตอบจูบตามใจอยาก
กว่าจะตื่นจากภวังค์แสนหวาน คลาวด์ก็พบว่าตัวเองถูกวางลงบนเตียงที่เพิ่งปูผ้าปูที่นอนผืนใหม่ไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง
Chapter 71 : Sephiroth
พื้นผิวเรียบลื่นของผ้าปูที่นอนไหมก็ยังไม่สามารถดึงดูดเซฟิรอธได้เท่าร่างกายของคนข้างใต้ รูปลักษณ์สวยงามไร้เดียงสาปลุกปั่นอารมณ์ที่ถูกซ่อนไว้เบื้องลึกของเขาให้กระเจิดกระเจิง รสชาติชวนมัวเมา ริมฝีปากที่ได้ชิมครั้งหนึ่งแล้วไม่อาจไถ่ถอนตัวบัดนี้จูบตอบเขา กลิ่นหอมอ่อนจางของแชมพูและสบู่เหมือนจะเชิญชวนให้ฝังหน้าลงไปในเส้นผมและซอกคอของอีกฝ่ายลึกขึ้นไปอีก
เด็กหนุ่มไล้มือไปตามแนวไหล่ของเขา เต็มไปด้วยความกลัวของผู้เริ่มแรกหากทว่าอีกทางหนึ่งก็เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือล้นยิ่งนัก อุณหภูมิของร่างกายที่แนบชิดสูงขึ้นเรื่อยๆ หากแต่ไม่อาจเทียบกับเบื้องล่างอันร้องเรียกความสนใจซึ่งแนบอยู่กับหน้าท้องของเขาได้ มันร้อนผ่าวและแข็งขืนขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงครางแผ่วที่ลอดมาจากจูบซึ่งมีอำนาจมากพอจะลบล้างความคิดที่ก่อตัวในหัวของเขาได้
ภายใต้แสงไฟสีส้มสลัว ผิวสีงาช้างของเด็กหนุ่มโดดเด่นขึ้นมาท่ามกลางสีน้ำเงินเข้มของผ้าปูที่นอนไหมมันระยับ ดวงตาของเขากวาดมองอย่างชื่นชมขณะที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเป็นสีชมพูจัด "อย่าจ้องอย่างงั้นได้มั๊ยฮะ" ลิ้นเล็กๆเปียกชิ้นแลบออกมาเลียริมฝีปากบวมแดงจากการจูบ "ผมอายจะแย่อยู่แล้ว"
"ถ้าอย่างงั้นนายอย่าเป็นฝ่ายมองก็หมดเรื่อง" เขาตอบแล้วพลิกร่างของคลาวด์ให้นอนคว่ำบนเตียง อีกฝ่ายอุทานอย่างตกใจ หันหน้ามาจะประท้วงแต่แล้วก็ถูกลิ้นและริมฝีปากของเขาปิดเอาไว้ก่อน เซฟิรอธทำลายความดื้อดึงนั่นด้วยการพัวพันไม่ให้อีกฝ่ายสามารถพูดอะไรต่อได้ ขณะที่มือไต่ละลงไปตามแผ่นอกและหน้าท้องของเด็กหนุ่ม
คลาวด์ครางฮือแล้วผละออกไปจากจูบเมื่อมือของเขากอบกุมกึ่งกลางลำตัวของอีกฝ่ายเอาไว้เขาจึงแนบริมฝีปากลงไปกันต้นคอขาวเนียนแล้วเริ่มทำรอยจูบอีกรอยลงบนนั้น มือขยับเป็นจังหวะเดียวกับที่ท่อนลำของเขาเสียดสีร่องระหว่างแก้มก้นนิ่มหยุ่นของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มผมบลอนด์ตัวสั่นเมื่อขยับไปข้างหน้าก็เจอเขา ขยับไปด้านหลังก็เจอเขา เซฟิรอธยินยอมให้เจ้าของผมบลอนด์เคลื่อนไหวร่างกายตามใจชอบก่อนจะตรึงร่างไว้ระหว่างความแข็งขืนที่ดุนดันเสียดสีส่วนปลายซึ่งเปียกชื้นกับปากทางเข้า และมือซึ่งเล้าโลมอวัยวะที่ไวต่อความรู้สึกของเด็กหนุ่ม
Chapter 72 : Cloud
ความรู้สึกร้อนวูบวาบเหมือนถูกไฟเผากลับมาแล้ว
คลาวด์อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเมื่อนิ้วมือของเซฟิรอธวนไล้รอบอวัยวะที่บัดนี้แข็งชันประจานเจ้าของหน้าด้าน ๆ ในขณะที่ด้านหลังก็รู้สึกถึงการรุกรานที่เพิ่งจะเริ่มต้น...แว่บหนึ่ง เด็กหนุ่มคิดจะบอกว่าถ้าทำแบบนี้ผ้าปูที่นอนที่เพิ่งเปลี่ยนไปใหม่ ๆ จะเปื้อนหมด แต่เมื่ออุ้งมือร้อน ๆ เริ่มขยับเขยื้อนขึ้นลงช้า ๆ คลาวด์ก็ตัดสินใจว่า นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว
เด็กหนุ่มปล่อยเสียงครางออกมาอย่างสุดกลั้นในขณะที่ปล่อยให้ใบหน้าตัวเองซบลงไปบนหมอนจนเกือบอุดทางเดินหายใจตาย รู้สึกถึงแรงดูดรุนแรงที่ซอกคอ และลมหายใจที่เป่าผ่านใบหู คลาวด์รู้ว่าการทำแบบนี้มันเป็นส่วนหนึ่งของการจับจองเป็นเจ้าเข้าเจ้าของสำหรับคนรักเขาทำกัน แต่ระหว่างพวกเขานั้น...คลาวด์หลับตาลงและปล่อยใจให้ล่องลอยไปโดยไม่พยายามคิดอะไรอีก อย่างน้อยนั่นก็ช่วยให้ไม่ต้องรู้สึกอะไรแย่ ๆ ขึ้นมากลางคัน
คลาวด์เหลียวใบหน้ามาด้านหลัง เงยขึ้นรับจูบด้วยริมฝีปากแดงเยิ้มอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะเอ่ยคำพูดที่ตั้งใจเอาไว้ให้ลอดออกมาระหว่างลิ้นที่พัวพันได้ "คุณเซฟิรอธ ผมเปลี่ยนใจแล้ว"
"เปลี่ยนใจ?" เซฟิรอธผละออก คิ้วสีเงินขมวดมุ่น
"เราทำกันหน้ากระจกได้ไหมฮะ" คลาวด์พูดพร้อมกับใช้มือดึงเส้นผมของชายหนุ่มให้โน้มลงมาหา "ผมอยากเห็นตอนที่คุณทำผม...แล้วก็อยากเห็นภาพสะท้อนของคุณทำกับภาพสะท้อนของผมด้วย"
คิ้วที่ขมวดกลายเป็นเลิกขึ้นสูงอย่างแปลกใจ
"ผมจะไม่พูดซ้ำนะฮะ" คลาวด์เบือนหน้ากลับไป "คุณบอกมาก็พอว่าได้หรือไม่ได้"
ไม่ใช่คำพูด เซฟิรอธเลือกที่จะบอกคลาวด์ด้วยการกระทำ ร่างของเด็กหนุ่มถูกยกลอยขึ้นด้วยอ้อมแขนแกร่ง ก่อนจะวางลงใหม่ในท่าและทิศทางที่เหมาะสม เด็กหนุ่มยันร่างกายตัวเองไว้ด้วยมือและเข่าทั้งสองข้าง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็สบตากับเงาของตัวเองตามที่ร้องขอ
"พอใจหรือยัง?" เซฟิรอธที่เข้าเบียดชิดด้านหลังถามเสียงพร่า
"ฮะ" คลาวด์ตอบ ก้มหน้าลงหน่อยหนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเซฟิรอธ "ขอโทษฮะที่เรื่องมาก"
"ไม่เป็นไร" ชายหนุ่มที่อยู่เบื้องหลังแลบลิ้นเลียปลายนิ้วของตัวเอง "ฉันชอบแบบนี้"
คลาวด์หลับตาเมื่อรู้สึกถึงปลายนิ้วของชายหนุ่มที่กลับมาวนเวียนอยู่ระหว่างขาด้านหลังของตัวเอง ริมฝีปากถูกขบเมื่อส่วนปลายสุดของนิ้วนั้นพยายามที่จะแทรกเข้ามา แต่ด้วยอาการไม่จริงไม่จังนักเหมือนจะหยอกเย้า คลาวด์รู้ดีว่าเซฟิรอธจะยังไม่เอาอะไรเข้ามาในร่างเขาอีกจนกว่าจะผ่านการเตรียมพร้อมเสียก่อน และสิ่งนั้นก็เริ่มต้นขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน
เด็กหนุ่มครางซี้ดเมื่อเนื้อเจลลื่น ๆ ถูกปาดลงบนร่าง และนิ้วของเซฟิรอธก็เริ่มเลื่อนเข้าไปลึกขึ้น คราวนี้ชายหนุ่มใจเย็นจนคลาวด์รู้สึกได้ว่าการรุกรานดำเนินไปถึงขั้นใดแล้ว ขาของเขาเกร็งจนสั่นสะท้าน และด้านหน้าที่ไม่ได้รับการแตะต้องก็แข็งขึงเสียจนปวดเค้น เด็กหนุ่มอ้าปากหอบหายใจเมื่อนิ้วที่สองถูกดันเข้าไปในร่างกาย ต่างกันแต่ครั้งนี้เซฟิรอธจงใจที่จะไม่ให้กระทบกับส่วนอ่อนไหวภายในร่างกายของเขา
"ฉันอยากให้นายเสร็จทุกครั้งกับฉันมากกว่า" เซฟิรอธกล่าวลอย ๆ "ไม่ว่ากันนะ?"
"ฮะ" ไม่เห็นต้องถาม คลาวด์ไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้ว
เด็กหนุ่มสำลักลมหายใจ มือทั้งสองข้างจิกขยุ้มผ้าปูที่นอน ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อรู้สึกถึงการรุกรานจากสิ่งที่เขากำลังรอคอย...ยิ่งเชื่องช้าเท่าไหร่ คลาวด์ก็ยิ่งรับรู้ถึงขนาดและผิวสัมผัสของมันมากขึ้นเท่านั้น เสียงหัวใจที่เต้นรัวอยู่ในอกดังจนระงมหู เหงื่อหยดลงต้องผืนผ้าที่รองรับอยู่ข้างใต้ เด็กหนุ่มต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่เกร็งร่างกายเพื่ออำนวยความสะดวกแก่เซฟิรอธที่ดูไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักเพื่อให้เขาปรับตัวเลยสักนิด เสียงชายหนุ่มพึมพำอะไรสักอย่างเบา ๆ ในขณะที่มือที่เกาะกุมสะโพกของเขากดลงน้ำหนักมากขึ้นจนแทบจะทำให้เนื้อเป็นรอยเขียวช้ำ
ทั้งเจ็บและแสบ...คลาวด์เพิ่งรู้สึกตัวว่าช่องทางของตัวเองระบมมาก่อนจากความสัมพันธ์เมื่อต้นค่ำ แต่ไม่...เขาจะไม่ร้องขอความเมตตา หรือปฏิเสธสิ่งที่เซฟิรอธกำลังทำ
เมื่อความรู้สึกที่เสียดแทงเข้ามาถึงจุดสิ้นสุด คลาวด์ก็เงยหน้าและลืมตาที่แสบจนน้ำตาแทบไหลของตัวเองมองไปในกระจก ภาพสะท้อนของเซฟิรอธชัดเจนอยู่ภายใต้เงาสลัว คลาวด์จ้องมองมันนิ่ง เหมือนจะจารึกไว้ให้แนบแน่นในความรู้สึก
นี่ไม่ใช่แค่เซ็กส์...เด็กหนุ่มบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเหมือนท่องมนต์...มันคือการเมคเลิฟ และคนที่กำลังทำเขาอยู่คือเซฟิรอธ
Chapter 73 : Sephiroth
ภาพที่ช่องทางของโดนหนุ่มโอบหุ้มเขาไว้จนมิดทำให้เซฟิรอธต้องสูดหายใจลึกอย่างข่มกลั้น เขาพยายามเบนความสนใจไปที่ใบหูของอีกฝ่ายแทนเพื่อไม่ให้ถึงไปซะก่อน "นายดูร้อนแรงซะจนชั้นแทบคลั่งเลยล่ะ" เขากระซิบเสียงเครืออยู่ในลำคอ จูบไล้แนวสันโค้งมนของใบหูอย่างรักใคร่ ก่อนจะขบติ่งหูที่มีรอยเจาะเล็กๆนั่น
ดูเหมือนกับว่าเด็กหนุ่มจะพยายามปรับตัวต่อการรุกรานของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ร่างผอมบางสั่นระริก ลมหายใจเฮือกแล้วเฮือกเล่าถูกสูดลึกลงผ่านจมูกและปากเพื่อบรรเทาความเจ็บตึงเครียดของช่องทางแคบคัด ถึงแม้อย่างนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ได้แสดงอาการคร่ำครวญหรือผลักไสเขาเลยแม้เพียงนิด และนั่นทำให้อุณหภูมิของเขายิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก
คลาวด์ต้องการเขา
ความคิดนั้นให้รสชาติแตกต่างจากเด็กหนุ่มที่พยายามหนีจนเขาต้องวิ่งไล่ ความตื่นเต้นของเขามีมากกว่าเมื่อพบว่าร่างซึ่งเขากำลังครอบครองอยู่นั้นยินยอมพร้อมใจ ถึงแม้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายจะข่มกลั้นความเจ็บไว้อยู่จนเหงื่อซึมไปทั่วหน้าผากและลำคอ แต่เซฟิรอธก็แน่ใจว่าเขาจะแก้ไขข้อนั้นได้ในเวลาอันรวดเร็ว
เขาพรมจูบลงบนท้ายทอยที่มีไรผมสีบลอนด์บางๆ ชิมรสของผิวเนื้อที่เค็มนิดๆเพราะเหงื่อและสูดกลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างบนตัก มือข้างหนึ่งวนนวดต่ำลงเรื่อยๆตั้งแต่แผ่นอกลงไปยังหน้าท้องที่เกร็งจนแน่นเครียดไปหมด และในที่สุด ฝ่ามือของเขาก็นาบท่อนลำตั้งแต่ส่วนต้นจรดส่วนโคนให้แนบประชิดกับท้องน้อยของเจ้าตัว
คลาวด์ดูจะสนใจการปรนเปรอนี้เหมือนเด็กน้อยที่หยุดร้องไห้เมื่อได้ขนมหวาน ร่างผอมบางบิดขยับสะโพกเพื่อให้ส่วนกลางลำตัวเสียดสีกับมือของเขา แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อช่องทางด้านหลังนั่นเคลื่อนไหวไปด้วย "คุณเซฟิรอธ..." ริมฝีปากสีชมพูอ้าออกหอบหายใจ มือทั้งคู่เอื้อมไปด้านหลังเกาะบนสะโพกของเขาเพื่อช่วยพยุงตัว "ผม...ผมต้องการคุณ ได้โปรด ขยับซะทีเถอะฮะ"
ใบหน้าของอีกฝ่ายที่กำลังวิงวอนเขาสะท้อนอยู่ในกระจกทำให้ความอดกลั้นของเขาพังทลายลง เซฟิรอธโอบมือข้างหนึ่งเข้ากับลำตัวของอีกฝ่าย จูบแนวคางนั่นเบาๆก่อนจะยกร่างผอมบางขึ้นแล้วจับกดลงมากับการแข็งขืนของเขา
"ถึงแม้หลังจากนี้นายจะคิดเสียใจ แต่ชั้นก็ไม่หยุดให้แล้วนะ คลาวด์ คลาวด์ของชั้น" น้ำเสียงนุ่มนวลแหบพร่าของเซฟิรอธลื่นไหลอยู่บนลิ้นของเขาขณะที่ส่วนล่างแทรกผ่านช่องทางอุ่นแคบนั้นเข้าไป
Chapter 74 : Cloud
เรื่องอะไรต้องเสียใจ
คลาวด์เงยหน้าขึ้นอย่างลืมตัวเมื่อรู้สึกถึงการสอดแทรกที่ลึกล้ำกว่าเมื่อครู่ เขาปล่อยให้เซฟิรอธเป็นฝ่ายออกแรงอยู่ตามลำพังอยู่ชั่วครู่ จนกระทั่งความรู้สึกวูบวาบในท้องน้อยลุกลามมาถึงแผ่นอกและต้นขา เด็กหนุ่มจึงเริ่มขยับตอบสนอง เขายันร่างกายขึ้นด้วยปลายเท้าที่สั่นระริกซึ่งจิกอยู่บนผ้าปูที่นอน แล้วทิ้งตัวกลับลงมาในจังหวะเดียวกับที่สะโพกของเซฟิรอธยกเข้าหา สัมผัสเสียดกระแทกนั่นก่อความรู้สึกเจ็บจี๊ด หากก็เป็นความรู้สึกที่ดีอย่างบอกไม่ถูก
หยุดไม่ได้อีกแล้ว
แม้จะเป็นฝ่ายที่เรียกร้องตำแหน่งหน้ากระจกด้วยตัวเอง แต่คลาวด์ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะมองมันเท่าไหร่ เขาหลับตาสนิท น้ำตาคลออยู่ตรงหางตา ผสมผสานกับเหงื่อหยาดเล็ก ๆ ที่ผุดพราวขึ้นทั่วร่าง กลิ่นกายกับกลิ่นผมของเซฟิรอธคละคลุ้ง นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะยืนยันตัวตนของผู้ชายที่กำลังกอดรัดร่างเขาแนบแน่นราวกับงูเหลือมที่กำลังรัดเหยื่อก่อนกลืน คลาวด์รู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก เกมรักยิ่งร้อนแรง เสียงครางและเสียงเรียกชื่อเซฟิรอธยิ่งดังขึ้น คราวนี้เด็กหนุ่มไม่พยายามที่จะปกปิดความรู้สึกของตัวเองอีกต่อไปแล้ว
คลาวด์สะดุ้งเฮือกเมื่อปลายเล็บของเซฟิรอธจิกลงตรงยอดอกของเขา เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนเซลล์ทุกเซลล์ในร่างเห่อร้อน และกลายสภาพเป็นเซลล์รับสัมผัสทางเพศ มือของเซฟิรอธยังขยับปรนเปรออยู่ตรงหน้าขา เป็นจังหวะเดียวกันกับการเคลื่อนไหวด้านหลัง คลาวด์ทั้งเจ็บทั้งร้อน แต่นั่นก็เป็นรสชาติที่มีเสน่ห์จนหยุดไม่ได้
"เดี๋ยวฮะ เดี๋ยว" คลาวด์เผลอตัวร้องตะโกนออกมาเมื่อรู้สึกตัวว่ากำลังจะทนไม่ไหว เขาก้มหน้าลงจนชิดอก จับข้อมือเซฟิรอธบีบแน่นบังคับไม่ให้ขยับ "หยุดก่อน"
ทันทีที่เซฟิรอธปฏิบัติตาม ห้องทั้งห้องก็เหลือเพียงเสียงหอบหายใจสองเสียงประสานกัน คลาวด์สูดลมหายใจเข้าปอดลึก ตาหรี่ปรือมองเห็นใบหน้าตัวเองแดงก่ำ...แต่คราวนี้มันไม่ใช่เพราะความอาย แต่เป็นเพราะความเหน็ดเหนื่อยและเลือดที่สูบฉีดเกินขนาดต่างหาก
สำหรับคลาวด์ นั่นเป็นใบหน้าของคนที่กำลังมีความสุข
เมื่อตาของเขาสบกับตาของเซฟิรอธที่กำลังมองกระจกอยู่เช่นกัน คลาวด์ก็ยิ้มออกมาทั้ง ๆ ที่ยังหอบ...ไม่เป็นไร พวกเขาเป็นคนรักกัน...เด็กหนุ่มใช้หลังมือซ้ายปาดเหงื่อบนหน้าผาก เป่าลมออกมาจากปากเบา ๆ ก่อนจะเอนตัวลงอิงกับบ่าของเซฟิรอธ เพื่อที่จะได้มองเห็นใบหน้าและดวงตาของฝ่ายนั้นโดยไม่ต้องมองผ่านกระจก เขาหลับตา ปล่อยให้อีกฝ่ายปัดปอยผมที่ปรกหน้าให้
"คุณเซฟิรอธ" คลาวด์พูดทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา "จูบผมหน่อยสิฮะ"
ริมฝีปากนุ่ม ๆ กับลมหายใจร้อน ๆ เบียดลงมาตามคำขอ คลาวด์แอบยิ้ม ก่อนจะทำให้เซฟิรอธถึงกับสะดุ้งเฮือกเปล่งคำสบถออกมาด้วยการบีบรัดกล้ามเนื้อส่วนที่ครอบคลุมร่างกายที่บุกรุกเข้ามาในตัวเขารุนแรง คลาวด์ใช้สองมือโอบคอเซฟิรอธไว้ บังคับจูบอีกฝ่ายไม่ยอมให้ผละออก ในขณะที่ควบคุมจังหวะบีบรัดเนิบนาบในแบบที่มั่นใจว่าทำให้อีกฝ่ายคลั่งตายได้อย่างแน่นอน
Chapter 75 : Sephiroth
เซฟิรอธรู้สึกเหมือนทั่วทั้งร่างกายแล่นพล่านไปด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูง ช๊อตให้เซลล์ทุกเซลล์โลดตื่นขึ้นอย่างเฉียบพลัน เขาเผยอปากออกสูดลมหายใจลึก ชั่วขณะนั้นสมองขาวโพลนจนไม่สามารถขยับตัวได้
ปีศาจตัวน้อยที่อยู่บนตักกดศีรษะของเขาไว้ไม่ได้หนีไปจากจูบหรือการรัดรึงอันแสนหวานนั่น เซฟิรอธครางเสียงต่ำในลำคอ รู้สึกเหมือนร่างอันรวดร้าวของเขากำลังถูกฉีกกระชากเป็นเสี่ยงๆด้วยความปรารถนา
เซฟิรอธเตือนอีกฝ่ายที่ย่ามใจไปหน่อยและคิดว่าสามารถควบคุมเขาได้ด้วยการเอื้อมมือขึ้นไปปลดแขนซึ่งเกาะเกี่ยวเขาไว้ให้หลุดออก ก่อนจะผลักร่างของอีกฝ่ายลงบนเตียงแล้วรั้งสะโพกบางนั่นไว้ จากนั้นจึงขยับกระแทกเบื้องล่างที่กระหายหิวให้เสียดไปตามกำแพงเนื้อนุ่มๆ โดยมีจุดหมายอยู่ตรงพื้นที่ซึ่งไว้ต่อความรู้สึกของอีกฝ่าย
เสียงหวีดร้องของคลาวด์ดังขึ้นขณะที่ร่างนั้นตะกุยตะกายกับผ้าปูที่นอนไหม เด็กหนุ่มตัวสั่นริก เข่าที่ยันเตียงทั้งสองข้างรูดลงจนเขาต้องพยุงเอวผอมบางเอาไว้ เซฟิรอธดึงมือของเด็กหนุ่มมาทางด้านท้ายจนหน้าของอีกฝ่ายจมลงกับเตียง ก่อนจะวางแต่ละข้างลงบนแก้มก้นขาวๆนั่น "จับไว้" เขาสั่งเสียงพร่าเมื่อปากช่องทางถูกเผยออกให้เห็นอย่างชัดเจนและการสอดใส่ล้ำลึกยิ่งขึ้นไปอีก เสียงคลาวด์สำลักครวญครางแว่วอยู่ในหูของเขาขณะที่เซฟิรอธโน้มตัวลงไปจูบไซร้แผ่นหลังของอีกฝ่าย
กึ่งกลางลำตัวของเด็กหนุ่มกระตุกผงกอย่างยินดีเมื่อมือของเขากอบกุมมันเอาไว้ เซฟิรอธไล้นิ้วชี้วนรอบส่วนหัวที่เรียบลื่นเปียกชื้น ก่อนจะใช้เล็บที่ถูกตัดตะไบมาอย่างดีกรีดผ่านช่องเปิดบนปลายยอดเบาๆ ผลทำให้ร่างข้างใต้ของเขาบิดเร่าไปกับรสราคะ ครางขอการเสพสมที่หนักหน่วงรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก
การแทรกสอดของเซฟิรอธเป็นไปอย่างบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยความดิบเถื่อนจากสัญชาติญาณเบื้องลึกซึ่งประกอบด้วยความก้าวร้าวและตัณหา ร่างทั้งร่างของเขาบิดแน่นและร้อนผ่าวเหมือนกลายเป็นเปลวเพลิงที่เสียงหอบกระเส่าของอีกฝ่ายคล้ายน้ำมันสาดให้โหมลุกแรงขึ้นไปอีก ข้อมือของเขาขยับรูดเร่งให้เข้ากับจังหวะควบขี่ พริบตานั้นร่างข้างใต้ของเขาก็เกร็งขึ้น ฉีดของเหลวร้อนๆใส่มือและผ้าปูที่นอน กล้ามเนื้อที่บีบรัดลงมาในวินาทีไคลแมกซ์ทำให้เซฟิรอธหัวหมุน เขาขยับชักร่างออก ก่อนจะกระแทกเข้าไปอีกครั้งแล้วปลดปล่อยความร้อนระอุที่อัดแน่นให้ปะทุออกมา
เซฟิรอธล้มลงนอนทาบทับร่างที่สั่นริกของคลาวด์ จังหวะลมหายใจของพวกเขากระชั้นถี่ และนานจนมันค่อยๆกลับกลายเป็นความสงบนิ่งราบเรียบ คลาวด์ก็ขยับตัวอย่างลำบากภายใต้ร่างของเขา สมองของเซฟิรอธประมวลออกมาอย่างเชื่องช้าว่าอีกฝ่ายคงทนน้ำหนักที่กดทับของเขาไม่ไหว จึงพลิกร่างออกไปนอนหงายอยู่ข้างๆของเด็กหนุ่มและผลอยหลับไป
Chapter 76 : Cloud
ชีพจรทั่วร่างเต้นระทึกจนจับจังหวะไม่ได้ ลมหายใจถี่ระรัวจนเหมือนจะขาดใจเสียตรงนั้น คลาวด์ สไตรฟ์เผยอริมฝีปากที่สั่นระริกปลดปล่อยเสียงครางสุดท้ายที่อัดไว้ในลำคอออกมาแผ่วเบา นอกจากความร้อนระอุที่พล่านอยู่ใต้ผิวหนังแล้ว เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างเบาหวิวเหมือนล่องลอยอยู่ในอากาศ กล้ามเนื้อทุกมัดไร้เรี่ยวแรงขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว ได้แต่ปล่อยให้คลื่นแห่งความสุขโอบล้อมสติสัมปชัญญะ เอิบอาบ ซาบซ่าน เหมือนละอองน้ำที่พัดผ่านเม็ดทราย
นานเท่านาน กว่าความรู้สึกอิ่มเอิบนั้นจะเหือดหาย และความง่วงงุนก็เข้ามาแทนที่
คลาวด์คงจะหลับไปแล้ว ถ้าตอนที่ขยับตัวซุกซบหาไออุ่น ความเปียกชื้นบนหน้าท้อง ขา และภายในร่างกายจะไม่กระตุกสติสัมปชัญญะของเขาขึ้นมา ความเคยชินจากการที่เนื้อตัวจะต้องสะอาดเอี่ยมเสมอก่อนนอนทำให้คลาวด์หลับไม่ลงทั้ง ๆ ที่เนื้อตัวยังเลอะเทอะแบบนี้ และทั้ง ๆ ที่ยังสะลึมสะลือ คลาวด์ก็ลากสังขารตัวเองไปถึงห้องน้ำจนได้
แช่น้ำอุ่นสักหน่อยคงจะดี...คลาวด์คิดในขณะที่อ้าปากหาวหวอด และเอื้อมมือเปิดก๊อกน้ำร้อนกับน้ำเย็นผสมกันลงในอ่าง เอามือรองให้แน่ใจว่าอุณหภูมิพอเหมาะแล้วก็นั่งตาปรือรอให้น้ำเต็มอ่างอยู่บนชักโครก ไอน้ำร้อนที่พุ่งออกมาจากก๊อกทำให้อากาศในห้องน้ำอุ่นจนคลาวด์แทบจะโงกหลับ
คิด ๆ ดูแล้วก็ตลกดี...คลาวด์คิดในใจขณะที่อมยิ้มตาปรือเกาหัวแกรก ๆ ...ถึงจะรักสะอาดขนาดไหน เขาก็ไม่เคยอาบน้ำวันเดียวสี่หนแบบนี้มาก่อน ถ้าเป็นแบบนี้ทุกวันมีหวังหนังกำพร้าถลกแน่ ๆ
ว่าแล้วก็เสียดายผ้าปูที่นอนที่เพิ่งปูไปใหม่ ๆ
น้ำได้ระดับที่ต้องการแล้ว คลาวด์เอื้อมมือไปปิดก๊อก ก่อนจะยืนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้ว่าไอ้อ่างอาบน้ำแบบนี้มันมีกลไกอะไรสักอย่างให้น้ำมันวน แล้วก็มีฟองน้ำปุดขึ้นมาได้ แต่เขาไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ตอนแรกคลาวด์เกือบจะถอดใจลงไปแช่เฉย ๆ แล้ว แต่คิดไปคิดมาก็เกิดฮึดขึ้นมา...มีโอกาสได้ลองของดีก็ต้องใช้ให้มันครบออปชั่นสิ! เด็กหนุ่มเดินกลับมาที่ห้องนอน คว้าเสื้อคลุมที่ถูกเซฟิรอธถอดออกกองไว้กับพื้นขึ้นมาสวมแล้วตรงเข้าไปเขย่าแขนชายหนุ่มที่นอนอึดถึดอยู่บนเตียง
"คุณเซฟิรอธ" คลาวด์เรียกพลางเขย่าแขนคนหลับ "ตื่นหน่อยสิฮะ"
"หือม์?" ชายหนุ่มงึมงำในคอ หัวสั่นหัวคลอนจากการถูกเขย่า แต่ตาไม่ยอมเปิด
"ผมอยากอาบน้ำ" คลาวด์เริ่มเปลี่ยนไปเขย่าตัว "แต่ทำให้น้ำมันวนไม่เป็น คุณไปทำให้หน่อยสิฮะ"
"อะไรวนนะ?" เซฟิรอธหาวหวอด พลิกตัวไปอีกทาง งึมงำฟังแทบไม่เป็นคำ
"น้ำฮะ น้ำในอ่าง" คลาวด์ก้มลงพูดกรอกลงไปในหู "ลุกสิฮะ คุณเซฟิรอธ"
"งึม" คนถูกกวนพลิกไปอีกตลบ ตอนนี้เลยกลายเป็นนอนคว่ำ
"ตื่นเดี๋ยวนี้นะฮะ" คลาวด์ขึ้นไปคร่อมบนตัวป๊อปปูล่าร์กาย แล้วทำในสิ่งที่ไม่เคยมีใครกล้าทำมาก่อน นั่นคือการใช้สองมืองัดคาง ดัดหลังด้วยท่าที่จำมาจากรายการมวยปล้ำในทีวี "ทับลงไปได้ยังไงตรงนั้นน่ะ มันเลอะไม่เห็นหรือฮะ"
"โอ้ย! รู้แล้ว ๆ ปล่อยซะที" ดูเหมือนท่างัดคางบีบกรามดัดกระดูกสันหลังจะได้ผล แม้จะไม่ทำให้ถึงกับตาสว่าง แต่เจ้าตัวก็ร้องลั่น ก่อนจะไอค่อกแค่กแล้วตวัดสายตามองคลาวด์อย่างเคือง ๆ "นายนี่...จริง ๆ เลย"
"น้ำวนฮะ" คลาวด์ฉีกยิ้มพร้อมกับส่งเสื้อคลุมอาบน้ำให้ แต่เซฟิรอธคำรามแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทั้ง ๆ ที่ยังตัวเปล่า
แค่ก้มลงทำอะไรก๊อกแก๊กอยู่ครู่เดียว น้ำในอ่างก็เริ่มหมุน เซฟิรอธเงยหน้าขึ้นมองคลาวด์ที่ยืนฉีกยิ้มเป็นเชิงขอบคุณรออยู่ด้านหลัง ก่อนจะก้าวลงอ่างก่อนหน้าตาเฉย
"อ้าว ยืนเฉยอยู่ทำไม ไหนว่าจะอาบน้ำไม่ใช่เรอะ?" เซฟิรอธถามเมื่อเห็นเด็กหนุ่มยืนเก้ ๆ กัง ๆ ไม่ก้าวลงอ่างสักที "ลงมาสิ"
"เอ่อ ครับ" คลาวด์ทำหน้าเจื่อน ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ปลดเสื้อคลุมออก แล้วขยุ้มกำมันปิดไว้ข้างหน้า
"เอามานี่" เซฟิรอธชะโงกมาดึงเสื้อคลุมผ้าขนหนูเนื้อนิ่มจากมือคลาวด์ แล้วโยนไปไว้บนเคาท์เตอร์อ่างล้างหน้าที่อยู่อีกฟากห้อง ทำให้คลาวด์เหลือแต่ตัวเปล่า ๆ ...เด็กหนุ่มเริ่มหูแดงในขณะที่รีบก้าวเท้าลงอ่างท่ามกลางสายตาโลมเลียของเซฟิรอธ ผู้เฝ้ามองเลิกคิ้วเมื่อสังเกตเห็นอาการสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อคลาวด์ย่อตัวลงน้ำ
"เป็นอะไร?" เขาถาม
"เปล่าฮะ" คลาวด์ตอบโดยไม่มองหน้า เขาหดขามานั่งชันเข่าอยู่ใต้น้ำสูงเกือบถึงคอ มองเห็นแต่ส่วนบนสุดของหัวเข่าที่พ้นน้ำขึ้นมาปริ่ม ๆ
"เปล่าได้ยังไง ก็เห็นสะดุ้งอยู่เมื่อกี้" เซฟิรอธขมวดคิ้ว "หรือว่า...แสบ?" เขาหาข้อสันนิษฐานที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด
คลาวด์หดคอลงไปในน้ำจนปริ่มจมูก
"ไหน มาดูซิ เป็นแผลหรือเปล่า" เซฟิรอธชะโงกไปจับข้อเท้าข้างหนึ่งของคลาวด์ ใช้แรงบังคับให้มันยืดออก "เมื่อกี้ฉันก็รู้สึกว่ามันบวม ๆ อยู่เหมือนกันนะ"
"อย่า! ไม่เป็นไรฮะ" คลาวด์ยื้อข้อเท้ากลับด้วยความตกใจเป็นล้นพ้น
"ไม่เป็นไรได้ไง ก็แสบไม่ใช่เหรอ?" อีกฝ่ายยังไม่ละความพยายาม "ยังจะอายอะไรอีก จนป่านนี้แล้ว"
"จะป่านไหนก็อายฮะ!" คลาวด์ดิ้นตูมตาม เมื่อถูกเรี่ยวแรงที่เหนือกว่ารั้งจนหลังละจากขอบอ่าง "ปล่อยเถอะฮะ ผมไม่เป็นไรจริง ๆ!"
"ไม่เป็นก็ไม่เป็น" ชายหนุ่มผมเงินยอมรับ ทว่าก็ยังไม่ยอมปล่อย "แต่ยังไงนายก็ต้องทำความสะอาดนี่นะ มา ฉันจะช่วยทำให้เอง"
"ไม่ต้องฮะ! ผมทำเองได้!" เสียของคลาวด์กลายเป็นตะโกนแล้วตอนนี้ เขาถูกลากเข้าไปหาจนอยู่ในรัศมีอ้อมแขนของเซฟิรอธ ที่ไม่พลาดเลยที่จะโอบรัดเป้าหมายแนบแน่นเหมือนอ้อมกอดของหญิงพรหมจรรย์โลหะ "ปล่อยนะ!"
"อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวห้องอื่นก็ตื่นหรอก" เซฟิรอธกระซิบข้างหูคลาวด์ที่ตอนนี้ตกอยู่ใต้พันธนาการของเขาแล้วโดยสมบูรณ์ น้ำเสียงแม้จะแผ่วเบา แต่ก็แสดงความมีชัยอย่างชัดเจน "ให้ฉันทำให้มันเสียหายตรงไหนกัน นายทำเองไม่ถนัดหรอก เอ้า แยกขาออกสิ"
คลาวด์ตัวสั่น หลับตาปี๋ แทบลืมหายใจไปเลยเมื่อแขนแข็งแกร่งข้างหนึ่งรัดร่างเขาไว้แน่นจนแผ่นหลังเบียดกับหน้าอก ในขณะที่มืออีกข้างเลื้อยลงไปตามท้องน้อย และพยายามดันขาที่ยกขึ้นมาชันเข่าเกร็งแน่นจนแทบเป็นตะคริวของคลาวด์ออกจากกัน เพื่อจะได้ 'ทำความสะอาด' อย่างว่า
ถึงจะพยายามทำใจกล้าแค่ไหน แต่ท่ามกลางแสงสว่างจ้าแบบนี้ มันก็...
เด็กหนุ่มหรี่ตาขึ้นข้างหนึ้ง ทั้ง ๆ ที่คิ้วยังขมวดและปากก็ยังเบะเหมือนเด็กที่อยู่ในท่าที่เตรียมร้องไห้ เสียงขลุกขลักในคอระเบิดออกมาเป็นเสียงหัวเราะ นั่นแหละคลาวด์ถึงได้รู้ตัวว่าถูกล้อเล่น
"คุณแกล้งผม!" ทันทีที่อ้อมแขนคลายออก คลาวด์ก็พลิกตัวมาชี้หน้าคนที่กำลังหัวเราะท้องคัดท้องแข็งด้วยสีหน้าขัดเคือง
"ก็นายน่ะ เอาจริงเอาจังเหลือเกินนี่นา" เซฟิรอธพูดทั้ง ๆ ที่ยังหัวเราะไม่หมดชุด "ทำหูลู่อย่างกับลูกหมาเชียว"
คลาวด์หน้าคว่ำ หนีไปอยู่อีกสุดขอบอ่างใหม่ในท่าเดิม ปล่อยให้อีกฝ่ายหัวเราะจนพอใจ
"โมโหเหรอ ไม่เอาน่า" ชายหนุ่มพูดยิ้ม ๆ หลังจากควบคุมการหัวเราะและจังหวะหายใจได้แล้ว "ถ้านายโกรธที่ถูกล้อเล่น ฉันจะทำให้จริง ๆ ก็ได้นะ"
"ไม่ต้องเลย!" คลาวด์ยิ่งหน้าคว่ำลงไปอีก "คุณเซฟิรอธนี่...ทะลึ่งกว่าที่คิดเยอะเลยนะฮะ"
"นายก็หน้าบางกว่ามนุษย์มนาเขาเหมือนกันแหละ" เซฟิรอธว่า เขาเอนหลังลงพิงขอบอ่างอย่างสบายพร้อมกับวางแขนลงบนขอบเซรามิกส์เคลือบ รอยยิ้มที่ดูแปลกตานั่นยังเกลื่อนอยู่เต็มหน้า "เป็นเพื่อนของแซคแท้ ๆ ...นี่รู้ไหม นายน่ะเหมือนราพันเซลที่นางแม่มดเลี้ยงเอาไว้บนหอคอยเลย" ดวงตาสีเขียวกลอกไปมามองเขาอย่างพิจารณา "ไม่มีเพื่อนของแซคคนไหนขี้อายอย่างนายหรอกนะ ฉันชักอยากรู้ซะแล้วสิว่าทำไมนายถึงไม่ถูกหมอนั่นขึ้นครูให้ ที่พูดนี่ไม่ได้จะว่าอะไรแซคหรอกนะ แต่นายก็คงรู้จักแซคดีเท่า ๆ กับฉันใช่ไหมล่ะ?" ประโยคท้ายรีบพูดเร็วปรื๋อ
"เก็บความอยากรู้อยากเห็นไว้สงสัยอะไรที่เป็นประโยชน์เถอะฮะ คุณน่ะ" คลาวด์เบือนหน้าหนี ห่อไหล่ หย่อนตัวลงในน้ำ
เซฟิรอธหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ
ท่ามกลางไอน้ำที่ทำให้ทัศนียภาพพร่าเลือน คลาวด์มองหน้าของเซฟิรอธอย่างเคลิบเคลิ้ม...แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าชายหนุ่มที่ดูเคร่งเครียดและขรึมตลอดเวลาคนนั้น ตอนนี้จะมีรอยยิ้มค้างอยู่บนริมฝีปาก แม้ในตอนที่เอนศีรษะพิงกับขอบอ่างหลับตาอย่างผ่อนคลาย...เซฟิรอธเปลี่ยนไปจากตอนที่พบกับเขาครั้งแรกมาก เขาดูเป็นกันเองขึ้น แล้วก็แสดงอารมณ์ต่าง ๆ มากขึ้น...นั่นไม่เหมือนกับเซฟิรอธคนเงียบขรึมมาดเท่ที่ไม่มีใครเข้าใกล้ได้ที่เขาหลงใหลเท่าไหร่ แต่...คลาวด์พ่นลมหายใจออกมาจากใต้น้ำ...จะแปลกไหมถ้าเขาจะชอบเซฟิรอธคนนี้มากกว่า
ในขณะที่คลาวด์กำลังคิดว่าเขาอยากจับผมสีเงินยาวที่ลอยฟ่องอยู่เต็มอ่างนั่นจัง เซฟิรอธก็ผงกหัวขึ้นเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้
"จริงสิ คลาวด์" น้ำเสียงและสีหน้าคนพูดเอาจริงเอาจังอย่างยิ่ง "ทีหลังนายอย่าไปทำแบบนี้กับใครรู้ไหม"
"ทำ...อะไรฮะ?" หัวใจของคลาวด์เริ่มเต้นตึกตัก...ไม่ให้ไปทำกับคนอื่น...หรือว่าเซฟิรอธจะเริ่ม...
"ก็เราไม่ได้ใช้ถุงยางอนามัยกันใช่ไหม" เซฟิรอธว่า "มันอันตรายมากนะ ถึงนายจะคิดว่าตัวเองไม่มีโรคอยู่แล้วเพราะเป็นครั้งแรก แต่นายก็อาจจะติดโรคจากฉันก็ได้ ที่พูดนี่ไม่ได้หมายความว่าฉันมีโรคนะ" เขารีบพูด เมื่อเห็นสีหน้าของคลาวด์เปลี่ยนเป็นผิดหวังอย่างรุนแรง "ฉันตรวจเลือดประจำอยู่แล้ว แล้วก็ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกันด้วย ฉันหมายถึงกับคู่นอนคนอื่นของนาย ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายก็ไม่ได้ทั้งนั้น"
คลาวด์หน้าบึ้ง ถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งสุด ๆ
"ฮะ" เขารับคำแกน ๆ
"ว่าแต่ แซคนี่ก็แย่นะ" เซฟิรอธพูดเบา ๆ เหมือนรำพึงกับตัวเอง เขายกมือขึ้นไล้คางทำท่าครุ่นคิด "เตรียมเจลหล่อลื่นให้นาย แต่ไม่ยักเตรียมคอนดอมให้ด้วย"
เจลนั่นมาจากการเสี่ยงชีวิตจนเกือบสิ้นชื่อของคุณกับผมต่างหาก...คลาวด์คิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา ด้วยคิดว่าปล่อยให้เข้าใจผิดแบบนั้นต่อไปดีกว่า ที่สำคัญ... "คุณจับแซคสนิทกันมากถึงขนาดรู้เบอร์ถุงยางกันเลยเหรอฮะ?" คลาวด์ถามด้วยน้ำเสียงที่บอกชัดว่าไม่อยากรู้
เซฟิรอธอ้าปาก แล้วก็หุบมันกลับลงไป
ทำเป็นบอกไม่ให้จริงจังกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ตัวเองกลับหว่านเสน่ห์ซะขนาดนี้...คลาวด์ทำตาขวางใส่เอาซึ่งหน้า...แล้วนี่จะบังคับให้เขาเลิกหลงใหล มันจะไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือไง?
Chapter 77 : Sephiroth
เมื่อคลาวด์ถามขึ้นมา ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มีท่าทีสงสัยใคร่รู้ แต่นั่นก็เพียงพอจะทำให้เซฟิรอธนึกถึง'คำตอบ'
มันเป็นเรื่องเมื่อสมัยนานมาแล้ว ที่วันนึงเจ้าหัวเม่นก็เกิดคุ้มดีคุ้มร้าย หรือไม่ก็ไปกินของผิดสำแดงที่ไหนมา จู่ๆก็โพล่งคำถามขึ้นมาว่า ระหว่างเซฟิรอธกับเขาใครจะใหญ่กว่ากัน
แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ขนาดร่างกาย หรือเบอร์รองเท้า
เซฟิรอธจำได้ว่าตัวเองทำหูทวนลมใส่ข้อสงสัยของเพื่อนสนิท จับจ้องสารคดีทางวิทยาศาสตร์ในโทรทัศน์ต่อไป จนกระทั่งทนไม่ได้กับอาการเลียบๆเคียงๆ ทำหน้ากระลิ้มกระเหลี่ยล้อเลียนว่าเขา'เล็ก'เท่าขาตั้งจักรยานน่ะแหล่ะ เซฟิรอธถึงต้องงัดออกมาโชว์ให้ดูกันตำตาเพื่อตัดรำคาญ
ทว่าดูเหมือนแค่นั้นเพื่อนผมดำของเขาจะยังไม่พอใจ อีกฝ่ายครวญบอกว่าแค่นี้ตอนเข้าห้องน้ำหรือห้องอาบน้ำด้วยกันเขาก็เห็นออกบ่อย เพราะงั้นเลยอยากเทียบกันตอนที่พวกเขา 'แข็งเต็มที่'
อาจจะเป็นเพราะว่าเขาติดเชื้อบ้าตามอีกฝ่าย หรือไม่ก็เป็นความผิดของโฮโจที่เลี้ยงเขามาในห้องทดลองน่ะแหละ เขาจึงรับปากตกลง แล้วชักประชันกันกลางห้องนั่งเล่นในคฤหาสน์เครสเซนต์
เซฟิรอธยังจำได้ดีว่าแซคทำตาโตแค่ไหนตอนเอาสายเมตรมาวัดให้เขา
"คุณเซฟิรอธฮะ?" เด็กหนุ่มโบกมือหยอยๆอยู่ตรงหน้า เซฟิรอธจึงกระพริบตาปริบๆ สลัดตัวเองให้หลุดออกจากภวังค์ความคิด "คุณหลับในรึเปล่าฮะ ยังดีนะเนี่ยที่ผมอยู่ด้วย ไม่งั้นสงสัยคุณมีหวังจมอ่างอาบน้ำเหมือนวินซ์แหงๆ" เจ้าของผมบลอนด์ยิ้มกว้าง "วินซ์น่ะถึงจะน่ากลัวแต่บางทีก็ทำอะไรเป๋อๆเหมือนกันนะฮะ อย่างเช่นจมอ่างอาบน้ำ หรือใส่เกลือลงไปในแพนเค้กตอนที่นอนไม่พอ ถึงเขาจะทำอาหารไม่เก่งเท่าแม่ผม โหดไปหน่อยแล้วก็ชอบบังคับ แต่เขาก็ไม่เคยทุบตีผมหรือว่าปล่อยให้ผมอดข้าวเลยซักมื้อ..."
พูดถึงตอนนี้คลาวด์ก็เอื้อมมือจะไปหยิบขวดแชมพู แต่เขาคว้ามันเอาไว้ก่อน "มาเดี๋ยวชั้นสระผมให้" เซฟิรอธบอก รู้สึกผิดเล็กๆจากการที่ทำเด็กหนุ่มเจ็บตัวจึงอยากจะชดเชยให้กับอีกฝ่าย เจ้าของผมทรงโจโคโบะลังเลอยู่วูบหนึ่งก่อนจะหันหลังให้กับเขาแล้วเขยิบตัวเข้ามา
แชมพูสีขาวข้นหนาถูกบีบใส่มือแล้วขยี้ลงบนผมสีบลอนด์ นิ้วของเขานวดลงไปบหนังศีรษะเป็นวงกลมเล็กๆ แล้วกดน้ำหนักลงไปบนรอยต่อระหว่างกลุ่มผมกับหน้าผากแล้ววนลงมาเรื่อยๆผ่านบริเวณขมับ หลังใบหู จนมาสุดที่ท้ายทอย ดวงตาสีฟ้าหลับพริ้มขณะที่ครางอือในลำคอทำท่าจะหลับคามือเขา เด็กหนุ่มเอนหลังลงมาเรื่อยๆจนกระทั่งหลังของอีกฝ่ายพิงแนบอยู่กับแผ่นอกของเซฟิรอธ เอนหัวลงมาซบไหล่ซะจนเขาไม่สามารถสระผมต่อให้ได้
"คลาวด์" เขาเขย่าเรียกอีกฝ่ายเบาๆ แล้วก็ต้องหัวเราะในลำคอเมื่อเจ้าของผมบลอนด์ขอต่อเวลาอีกห้านาที ทว่าเมื่อเขาหยิบฝักบัวมาฉีดล้างฟองออก คลาวด์ก็ทำท่าสลึมสลือแต่ยังไม่ตื่นเต็มที่ เซฟิรอธเลยปล่อยน้ำออกจากอ่าง แล้วหยิบใยบวบมากดสบู่ใส่ ก่อนจะถูไปตามร่างกายของอีกฝ่าย เด็กหนุ่มส่งเสียงฮืมม์ในลำคอเป็นระยะ ทำท่าเหมือนพยายามจะตื่น แต่แล้วก็ผลอยหลับไปทุกรอบ จนกระทั่งเขาอาบน้ำล้างตัวให้อีกฝ่ายเสร็จแล้วอุ้มออกไปใส่ชุดคลุม วางนอนลงไปบนพรมลูกปัดไม้ที่เขาเอาไว้นอนอ่านหนังสือตอนหมักครีมนวดผมน่ะแหล่ะ ร่างผอมบางจึงพลิกตัวตื่นขึ้นมา
"ผมหลับไปเหรอฮะ?"
เขาพยักหน้าขณะที่ใช้ฝักบัวฉีดสบู่ออกจากตัว ระมัดระวังไม่ใช่ผมที่ม้วนขึ้นไปเปียกน้ำ
"คุณเซฟิรอธฮะ...แม่ของคุณเป็นคนยังไงเหรอฮะ?"
คำถามของอีกฝ่ายทำให้เขาตัวแข็งไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าคลาวด์เองก็ดูออกจึงละล่ำละลักคำขอโทษตามมา เขามองเด็กหนุ่มที่นอนอาบไล้แสงจันทร์ ใบหน้าอ่อนเยาว์ไร้เดียงสานั่นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดแล้วความตึงเครียดก็คลายลง เขาไม่เคยบอกใครเกี่ยวกับเรื่องแม่ และแซคซึ่งเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวก็ไม่เคยถาม
"ชั้น...ชั้นไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องแม่นักหรอก" เขาปิดฝักบัว แล้วหยิบผ้าขนหนูที่แขวนไว้กับราวมาซับน้ำออกจากตัวให้พอหมาดๆ ก่อนจะนั่งลงบนขอบอ่าง "แม่หายตัวไปตอนที่ชั้นอายุแค่สิบขวบ...ก็ตอนที่เจ้าสามแฝดนั่นเกิดพอดี แต่ถึงอย่างนั้นก็น้อยครั้งจริงๆที่ชั้นได้เจอกับแม่ แม่มักจะอยู่ในห้องทดลองเสมอ แม้แต่หน้าของแม่ชั้นก็ยังจำไม่ได้ สำหรับชั้น ความทรงจำเกี่ยวแม่มีแค่ด้านหลังของผู้หญิงผมสีน้ำตาลใส่เสื้อกราวน์สีขาวก็เท่านั้นเอง เพียงแต่บางครั้ง ความรู้สึกอบอุ่นที่ถูกแม่กอดก็จะเลือนลางขึ้นมา..." ริมฝีปากของเซฟิรอธประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ รู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในอกอย่างน่าประหลาด "ชั้นไม่รู้หรอกว่าแม่หายตัวไปเพราะอะไร แต่ถึงอย่างนั้นชั้นก็ไม่โทษแม่ที่ทิ้งพวกเราไปหรอกนะ เพราะว่าชั้นอยากให้แม่มีความสุข แล้วชั้นก็คิดว่าคนอย่างโฮโจน่ะมอบให้เธอไม่ได้หรอก"
คลาวด์มองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน ดวงตาสีฟ้าวาววับภายใต้แสงจันทร์ที่บัดนี้คล้อยจางลงทุกทีเมื่อรุ่งอรุณคืบคลานเข้ามา
to be continue
