2008/Jul/06

พรุ่งนี้เค้า่ต้องกลับไปทำงานอีกแล้วละตะเอง T^T ทำไมวันหยุดมันสั้นเหลือเกินนะ

All wrong done # 10

เบื่อ

เจเนซิสนั่งโยกตัวอยู่บนโต๊ะในขณะที่ท้าวศอกกับเครื่องสเปคโตรโฟโตมิเตอร์ เขาล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเกมส์ แต่เล่นไปได้ซักพักก็เบื่อเพราะเขาเคลียร์มันมาแล้วเป็นร้อยๆครั้ง

มอนิเตอร์ส่งเสียงปี๊บเบาๆเป็นระยะกับเสียงหึ่งๆของเครื่องปรับอากาศทำให้บรรยากาศยิ่งดูน่าเบื่อเข้าไปใหญ่ เจเนซิสกระหวัดหวนไปคิดถึงตอนที่เขาได้ออกไปโลดแล่นในโลกภายนอก แม้ว่าจะในร่างไหนก็ช่างน่าตื่นเต้นสนุกสนานกว่าการติดแหงกอยู่ในห้องแลปมืดๆทึมๆนี่

เพราะว่าร่างทดลองส่วนใหญ่อยู่ในหลอดแก้วที่บรรจุของเหลวสีเขียวซึ่งให้สารอาหารและอากาศหล่อเลี้ยงร่างภายใน เจเนซิสจึงได้แต่มองจากภายนอก ทว่านั้นน่าสนใจแค่ตอนที่เขาเพิ่งลืมตาขึ้นมา และตอนนี้เขาก็เบื่อมันไปเรียบร้อยแล้ว

นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขากลับมามองร่างที่อยู่บนโต๊ะอลูมิเนียมตัวยาวอีกครั้ง

ถึงแม้จะถูกสั่งไม่ให้วุ่นวายกับสเปซิเมนชิ้นใหม่ แต่เจเนซิสก็ยังอดลากนิ้วไปตามผิวสีแทนที่คลุมอยู่บนกล้ามเนื้อประเปรียวแน่นกระชับนั่นไม่ได้ เมื่อวานพวกเขาได้ไปกินข้าวในร้านคอฟฟี่ช้อปเพราะนานากิตั้งใจจะตอบแทนที่เขาไปส่ง เขายังได้กินของกินหน้าตาประหลาดที่เรียกว่า แกงกระหรี่ เจเนซิสเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับมันครั้งนึง แต่เขาไม่รู้ว่ามันจะอร่อยขนาดนี้ แล้วยังสตอเบอร์รี่โซดา! เขาไม่เคยรู้เลยซักนิดว่าโลกภายนอกจะมีอะไรให้กินนอกไปจากไอ้อาหารแท่งสีน้ำตาลหม่นๆที่ไม่มีรสชาตินั่น

แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะแกงกะหรี่ หรือสตอเบอร์รี่โซดา ก็สู้รสชาติหอมหวานของเลือดที่ทะลักออกมาเมื่อยามเขาฝังเขี้ยวลงบนเนื้อนุ่มๆและฉีกกลืนลงคอไปไม่ได้

เขาวางฝ่ามือลงบนแผ่นอกของร่างตรงหน้า รับรู้ได้ถึงแรงบีบคลายของหัวใจที่อยู่ข้างใต้ หมอนั่นจะทำหน้ายังไงนะถ้าเขาทะลวงซี่โครงเปราะๆนี่เข้าไปแล้วกระชากมันออกมา แต่แล้วเขาก็บุ้ยปาก ของเล่นชิ้นนี้ยังเล่นสนุกได้อีกเยอะ ตั้งแต่เกิดมา เจเนซิสยังไม่เคยได้ของเล่นที่มีชีวิตและขยับเคลื่อนไหวได้มาก่อน แล้วอีกอย่าง เด็กหนุ่มคนนี้ก็คุยสนุกดี เขาเพียงแค่หวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ถูกกำจัดไปซะก่อนที่เขาจะเบื่อ

มอนิเตอร์บนหน้าจอบอกว่าเจ้าของผิวสีแทน ผมสีแดง ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว เขารอคอยอย่างตื่นเต้น เจเนซิสลูบไล้ร่างนั่นด้วยความอยากรู้อยากเห็น มองขนตาซึ่งกระพือเปิดขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีแดงเหมือนไฟ ก่อนจะยิ้มทักทายอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเกียจคร้านอย่างที่เขาชอบใช้

"ไง นานากิ ในที่สุดนายก็ตื่นได้ซักที"

To be continue